Tagi

,

Dziś przypada 40. rocznica śmierci Aleksandra Kamińskiego, pedagoga, profesora nauk humanistycznych, instruktora harcerskiego współtwórcy metodyki zuchowej, żołnierza Armii Krajowej, jednego z ideowych przywódców Szarych Szeregów. W latach 1932-1934 opublikował kilka książek o tematyce pedagogiczno-harcerskiej – Antek cwaniak, Książka wodza zuchów, Andrzej Małkowski. W czasie wojny opublikował konspiracyjnie opowieść o walce harcerskich oddziałów AK z okupantem pt.  Kamienie na szaniec, po wojnie zaś  opowieść „o niektórych ludziach  i niektórych akcjach batalionów harcerskich” pt. Zośka i Parasol. 

Najbardziej znaną książką Aleksandra Kamińskiego są „Kamienie na szaniec” opublikowane pod  pseud. Juliusz Górecki w lipcu 1943r  z podtytułem Opowiadania o Wojtku i Czarnym. Tytuł utworu nawiązuje do fragmentu wiersza Juliusza Słowackiego Testament mój. Przedstawia losy grupy harcerzy warszawskich z kręgu  Szarych Szeregów, złączonych przyjaźnią i wspólnym udziałem w różnych formach akcji konspiracyjnych  przeciwko okupantowi niemieckiemu w latach 1939-1943. Utwór, „któremu nadano formę opowieści” mówi o młodych ludziach, „którzy w życie wcielić potrafili dwa wspaniałe ideały: Braterstwo i Służbę”.  Kamienie na szaniec zyskały w czasie wojny niezwykłą poczytność i stały się klasyczną pozycją piśmiennictwa konspiracyjnego. I Do dziś losy Rudego, Zośki i ich kolegów wzruszają kolejne pokolenia młodzieży.

Zapisz

Zapisz

Reklamy