Tagi

,

3 lutego przypada 20. rocznica śmierci Bohumila Hrabala, czeskiego pisarza, twórcy opowiadań, człowieka o niezwykłej biografii, która uczynił najważniejszym tematem swej oryginalnej prozy.Zadebiutował bardzo późno,w  wieku 50 lat, a po roku 1968 miał znów kłopoty z publikowaniem tekstów (niektóre  z nich ukazały się początkowo w wydawnictwach niezależnych).W swych najwybitniejszych utworach licznych opowiadań  (Zbyt głośna samotność) i powieściach (tak zwany „tryptyk nymburski”, na który składają się Postrzyżyny, Taka piękna żałoba i Skarby świata całego)  jest artystą niepokornym. oceniającym szaleństwa najnowszej historii z pozycji sceptyka i outsidera. Tworzył prozę. korzystając ze wszystkich bogactw języka mówionego. Do spopularyzowania pisarstwa Hrabala na świecie przyczyniły się adaptacje filmowe, których dokonał znany reżyser Jiří Menzel.
Doskonałym wprowadzeniem do twórczości Hrabala jest opowiadanie  pt. Pociągi pod specjalnym nadzorem (1065) o życiu na małej prowincjonalnej stacyjce czeskiej w czasach Protrktoratu, osnute na osobistych przeżyciach autora. Znajdziemy w nim sytuację typowo ‚hrabalowską”:oto zbliża się koniec wojny, a dyżurny ruchu Miłosz Pipka nie dokonał jeszcze żadnego bohaterskiego czynu. Historia daje mu jednak szansę. Przez stację ma przejechać niemiecki transport wojskowy „pod specjalnym nadzorem”. Miejscowy ruch oporu przygotowuje spektakularną akcję, w której Miłosz  ma odegrać znaczącą rolę. Zakończenie utworu jest prawdziwym majstersztykiem,a ostatnie zdanie,jakie wypowiada bohater brzmi:”trzeba było siedzieć w domu na d….”.

article5603_image6Na podstawie Literatury powszechnej  Jana Tomkowskiego.

Reklamy